حسابداري داراييهاي نامشهود          مقـدمــه 1 . هدف اين استاندارد، تجويز نحوه حسابداري داراييهاي نامشهود است. مسائل اصلي در حسابداري داراييهاي نامشهود عبارت از معيارها و زمان شناخت دارايي، تعيين مبلغ دفتري، شناخت هزينه استهلاك و تعيين ساير موارد كاهش در مبلغ دفتري آنهاست.   دامنه كاربرد 2 . الزامات اين استاندارد بايد در مورد حسابداري كليه داراييهاي نامشهود بكار گرفته شود مگر در موارد زير :  الف. ماليات انتقالي به دورههاي آتي.  ب. سرقفلي ناشي از تركيب واحدهاي تجاري (به استاندارد حسابداري شماره 19 مراجعه شود).  ج. حقوق معدني و هزينههاي اكتشاف، توسعه و استخراج معادن، نفت، گازطبيعي و غيره. ليكن اين استاندارد در مورد داراييهاي نامشهودي كه براي توسعه يا نگهداري اين فعاليتها بكار ميرود، كاربرد دارد.  د. مخارج تحقيق و توسعه (به استاندارد حسابداري شماره 7 مراجعه شود).  ه . اجارهها (به استاندارد حسابداري شماره 21 مراجعه شود).             3 . داراييهاي نامشهودي كه در روال عادي عمليات واحد تجاري به قصد فروش نگهداري ميشود، موضوع اين استاندارد نيست. اين موارد برحسب مورد مشمول استانداردهاي حسابداري